Ja...
nie chcę brać ślubu.
Chcesz powiedzieć,
że nie wyjdziesz za mojego syna?
Dlatego chciałam z panem porozmawiać sama.
To nie wina Gi-seoka.
Gdyby tu był,
tak by to przedstawił.
Ale tak nie jest.
My...
zawiedliśmy siebie nawzajem.
ODCINEK 8
Powinniśmy byli spotkać się wcześniej.
Powodzenia.
Co się stało?
Już dobrze.
Gdzie twoja mama?
Wiesz, gdzie jest mama?
Niedługo przyjdzie, spokojnie.
- Eun-u. - Jest.
Wreszcie przyszła.
Co się stało?
Tata...
Nie mogę znaleźć taty.
Już dobrze.
Nie płacz. Tata zaraz wróci.
Jestem przy tobie.
Pani Lee!
Całe szczęście.
To chyba nauczycielka.
- Już dobrze. - Uważaj na siebie.
Dziękuję.
Już dobrze.
BIBLIOTEKA W SEONGDONG
Już dobrze.
- Przyszedł twój tata. - Co się stało?
Tata!
Co jest? Płakałeś?
Już dobrze.
Bawił się z innymi dziećmi, więc...
Poważnie.
Eun-u, zachowujesz się jak bobas. Byłem tylko przed biblioteką.
Znowu go obwiniasz?
Pewnie, że nie.
Już dobrze.
CZYTELNIA DLA DZIECI
Czemu zostawiłeś go tu samego?
Dawał sobie radę,
więc...
wyszedłem zaczerpnąć powietrza.
Dzieci potrafią narobić kłopotów w kilka sekund.
Brzmisz, jakbyś miała dzieci.
Nie jestem matką, ale wiem, że tak nie można.
Jesteś tak nieodpowiedzialnym ojcem?
Masz rację, nie jestem najlepszym tatą.
- Czujesz się urażony? - Akurat.
Tak.
Co ty tu robisz?
Pracuję tu, zapomniałeś?
Masz dziś wolne.
Więc przyszedłeś dzisiaj, żeby mnie nie zastać?
Dlaczego?
To nie oczywiste?
Mimo to cieszę się, że na ciebie wpadłam.
Ty chyba nie.
Ale nie musisz być miły.
Tak będzie lepiej.
Co tu robisz?
- Po co przyszłaś? - Kawa.
Muszę się komuś wygadać, a ty jesteś w pracy.
Mimo wszystko, po co przychodzisz do pracy w wolne?
Jesteś nienormalna.
Jak poszło? Powiedziałaś to, co chciałaś?
Tak, ale nie obędzie się bez konsekwencji.
Czyli uzbroiłaś bombę.
Jest tu farmaceuta ze swoim siostrzeńcem.
Jaki młody facet spędza wolny dzień z siostrzeńcem?
To niespotykane.
Co?
Nic.
Zrywasz w końcu z Gi-seokiem?
Jak my doszliśmy do tego momentu?
Tak to jest z długimi związkami.
Zanim się obejrzysz, zaczynacie się rozchodzić.
To nie tylko to.
Nawet nie wiedziałam, że sama to przechodzę,
a miałam czelność dawać rady innym.
Komu?
Żebyś tak chętnie jadł obiady.
Bałeś się, gdy nie mogłeś mnie znaleźć?
Myślałem, że mnie porzuciłeś.
Bzdura. Jak mógłbym to zrobić?
Zniknąłeś.
Ale przyszła pani nauczycielka i przestałem się bać.
Lubisz ją?
- Tak. - Dlaczego?
Jest miła.
A ty?
Co ja?
Ty też ją lubisz?
Tak.
- Czemu? - Co?
Bo jest miła.
Jedz.
- Idziesz gdzieś? - Do Jeong-in.
- Co? - Nie odbiera telefonu.
Pewnie nadal jest na spotkaniu.
Nie będą tam siedzieć do kolacji, zaczekam tam na nią.
Tae-hak, proszę cię.
Muszę wiedzieć, co się tam działo.
Ktoś na pewno zadzwoni.
Jeong-in albo pan Kwon.
Ale ona nie odbiera.
Daj mi numer do pana Kwona.
Przestań.
Czego się boisz?
Jako rodzice mamy prawo powiedzieć,
żeby dobrze traktował naszą córkę.
Nawet nie próbuj.
Nie możesz tak robić.
Wiem, że to twój szef, ale rodzina jest najważniejsza.
Powinna być dla ciebie na pierwszym miejscu.
Masz mnie za tchórza,
ale po prostu nie wiesz, jaki on jest.
Gdy podejmie jakąś decyzję,
za nic jej nie zmieni.
- Zawieź mnie do Gi-seoka. - Dobrze.
Napijesz się herbaty?
Spotkanie z Jeong-in...
było niezręczne?
To porządna, młoda kobieta.
W obecnych czasach to rzadkość.
Jest dojrzalsza od ciebie.
Nie będzie łatwo.
Takiej kobiety łatwo nie poskromisz.
Myśl długoterminowo.
Jak mówiłem, jest wyjątkowa.
A to, co wyjątkowe, jest trudniej zdobyć.
Postaraj się.
- Dobrze. - Ruszajmy.
CZYTELNIA DLA DZIECI
- Cześć. - Gdzie jesteś?
Musiałam zajść do pracy.
Dzwonię, bo ty nie zadzwoniłaś.
Jak poszło z moim ojcem?
Czułaś się niezręcznie?
Był bardzo uprzejmy.
Ojciec nie jest wylewny,
ale chyba cię polubił.
Nie jestem zajęta, ale...
Zaczekaj chwilę.
- Czego szukasz? - Listy nowych książek.
No tak.
- Mogę do ciebie oddzwonić... - Jasne.
Jest wściekły?
W sumie to milszy niż zwykle.
To w jego stylu.
Nie podda się bez walki.
Wie, że powiedziałaś jego ojcu to, co myślałaś,
więc o co innego może chodzić?
Będzie walczył.
FARMACEUTA
Wychodzimy.
Boże, Jeong-in.
Zaraz będę w bibliotece.
Nie spiesz się, napiję się kawy.
Zjemy coś dobrego na kolację.
- Tonkatsu? - Pewnie.
A co z panią Lee?
Zaraz przyjdzie, więc bądź grzeczny.
Dobrze.
Pani Lee!
Zaraz wrócę.
Co się stało?
Gi-seok tu jest.
No i?
Na końcu korytarza jest drugie wyjście.
Ji-ho...
Eun-u też będziesz unieszczęśliwiać?
Źle mnie zrozumiałeś.
To ty źle zrobiłaś.
Mówiłaś, że nie muszę być miły.
Tej sytuacji to nie dotyczy?
Eun-u to nie ja.
Zniosę wszystko, ale Eun-u nie może cierpieć.
Nie wybaczę nikomu, kto skrzywdzi mojego syna.
Chodźmy.
Ji-ho?
Przywitaj się.
Dobry wieczór.
Cześć.
Cześć, mały.
Przystojniak z ciebie.
Chyba już cię tu widziałem.
Pewnie często tu przychodzisz.
Hyeon-su mówił, że mieszkasz przy aptece.
Tak.
Moja dziewczyna tu pracuje.
Wiedziałeś o tym?
Tak.
Mają duży wybór książek dla dzieci.
Rozumiem.
Późno już, więc...
Jasne.
Zaczekaj.
Czekaj.
- Proszę cię. - To nic takiego.
- Nie. - Przestań.
Poproś tatę, żeby kupił ci coś smacznego.
Dobrze?
Tato.
Kupimy za to tonkatsu?
- Tak. - Dla ciebie też?
Tak.
BIBLIOTEKA W SEONGDONG
Co się stało?
Dlaczego płaczesz?
Gi-seok.
Już dobrze. Nie płacz.
Przepraszam.
Za co?
Przepraszam.
KURS PRZYGOTOWAWCZY DO EGZAMINU URZĘDNICZEGO
Prosisz kogoś, żeby postawił ci kolację, a potem się spóźniasz?
To ty mnie zaprosiłeś.
Ale i tak stawiam.
Fakt.
Masz opuchnięte oczy. Pokłóciłeś się z kimś?
Zerwałem z Jae-in.
Znowu dostałeś kosza?
To ja dałem jej kosza.
Dlaczego?
To była dobra decyzja.
Lepiej trzymać się z dala od tych sióstr.
Ji-ho się w niej zakochał, ale mu minie.
Od dawna nikogo nie miał.
Mógł pomyśleć, że uprzejmość znaczy coś więcej.
Ale się zawziąłeś.
Nie może tego robić.
Musimy go powstrzymać. Nie ma szans z Gi-seokiem.
Kto ma go powstrzymać?
Widziałeś, żeby się poddał, jak się na coś zaweźmie?
Masz rację.
Masakra.
Jeśli to się wyda, jak spojrzę w oczy Gi-seokowi?
Będzie niezręcznie.
Ale nie może obwiniać innych za to,
że jego dziewczyna przestała go kochać.
Serio?
Ktoś mu odbija dziewczynę.
Nie myśli trzeźwo.
Nie jest racjonalny.
Pogadajmy z Ji-ho.
Poszedł do biblioteki z Eun-u.
Cholera. Urządzają sobie rodzinne spotkania?
Wcześniej też chodził do biblioteki.
Ciekawe, czy to tam pracuje Jeong-in.
Postradał zmysły.
Czy on w ogóle myśli?
Skąd ta śmiałość?
- Przez Jeong-in. - To dlaczego ona jest taka śmiała?
Przez Ji-ho.
O czym ty mówisz?
O miłości, idioto.
Kiedyś i tak by się dowiedział.
Ale może poczuć się wyjątkowo dotknięty,
bo tego samego dnia spotkałaś się z jego ojcem.
Ji-ho był wściekły, gdy wychodził.
Nie martwisz się o Gi-seoka?
A farmaceuta nie ma prawa się na ciebie złościć.
Z siostrzeńca
zrobił wymówkę, żeby do ciebie przyjść.
To nie tak.
Pewnie, że tak.
Głupio było mu przyjść samemu, więc przyprowadził dziecko.
- To jego syn. - Wiem, że to chłopiec.
Czyj syn?
Jego.
To syn Ji-ho.
Moment.
Daj mi chwilę.
Farmaceuta ma żonę?
Jeong-in!
Jest samotnym ojcem.
Boże.
Dlatego mówiłam, że nie jestem pewna.
Pewność nie ma nic do rzeczy.
Co zamierzasz zrobić?
Już nic nie wiem.
Aż mnie rozbolała głowa.
Daj mi chwilę.
Stało się coś złego?
Może spotkam się z kobietą, z którą chciałaś mnie umówić?
Dlaczego?
Mówiłeś, że podoba ci się ktoś inny.
Chciałaś mnie z nią umówić.
Sam wybieraj, z kim chcesz się spotykać.
Nie ma pewności, że tamta kobieta będzie chciała być z kimś takim jak ja.
Wszystko z tobą w porządku.
Każdy ma jakieś blizny, będziecie sobie równi.
Niczego ci nie brakuje.
Jesteś mądry i przystojny.
Masz dobrą pracę. Dobra z ciebie partia.
Czyli nie mogę być z kimś, kto nie ma blizn?
Oczywiście.
Nie każda poznana kobieta będzie w podobnej sytuacji.
Chodzi wam o Eun-u?
To jeden z powodów.
Czemu chcesz narażać na to kogoś, kto nie ma podobnego balastu?
To egoistyczne. Zła karma.
Nawet sobie nie wyobrażaj, że to byłoby możliwe.
Tamta kobieta nie była mężatką?
Od razu o niej zapomnij.
Odpuść sobie.
Musisz od razu wysnuwać takie wnioski?
Kochanie, nie zachęcaj go.
To się nie uda.
Mamo.
O cokolwiek by nie chodziło,
ci, którzy coś przeżyli, różnią się od tych, którzy tego nie znają.
Nie ma pojęcia, jak to jest,
a ty oczekujesz, że cię zrozumie?
To egoistyczne i niesprawiedliwe.
Dość.
To twoje życie,
podejmij mądrą decyzję.
Tyle możesz zrobić.
Powiedziałaś Si-hoonowi, żeby tu przyszedł?
Ma nagrania do programu.
Co tu robisz?
Jae-in, to ty.
Co ty tutaj robisz?
- Czemu nie dzwoniłaś? - Po co?
Jak to po co? Wyskoczylibyśmy razem na kolację.
W ogóle się nie zmieniła.
Ale wasi rodzice nic o niej nie mówili.
Nie mówili, że wróciła, gdy u nich byłem.
Wróciła niedawno.
- Nie powinieneś... - Kiedy się spotkamy?
Nam zawsze pasuje, więc wpadnij.
Niedługo przychodzi do nas Jeong-in z chłopakiem.
Spotkajmy się wszyscy razem.
I tak wolisz zostać w domu.
Muszę lecieć na zdjęcia.
Spóźnię się. Musimy się spotkać.
Do zobaczenia w domu, kochanie.
Jae-in...
zamieszka u nas.
Przepraszam za kłopot.
Jeong-in ciągle mnie dręczy.
To niedobrze. Zostaniesz u nas.
- Muszę iść, program zaraz się zacznie. - Pa.
W ogóle się nie zmieniłaś.
- Zadzwoń. - Dobra.
Co się dzieje?
Rozwodzimy się.
Chciałam się spotkać, żeby ci powiedzieć,
żebyś u mnie zamieszkała.
Dobra, ale czemu?
Co to ma wspólnego z twoim rozwodem?
Nie mieszkamy razem.
Ale przychodzi, jak się upije, i mi się naprzykrza.
Mam być twoim ochroniarzem?
Dostaniesz kieszonkowe.
Wiadomo.
To tylko na jakiś czas. Zrób to dla mnie.
Tak poza tym,
Si-hoon chyba nie wie, że Jeong-in chce zerwać z Gi-seokiem.
Gi-seok pewnie to ukrywał.
Trochę minie, zanim się rozejdą.
Obie macie zagmatwaną sytuację.
Co z Jeong-in?
Zmieniła się.
Muszę się z nią spotkać i pogadać.
Nie teraz.
Daj jej trochę czasu.
Jest teraz zagubiona.
To zostań z nią dłużej i jej przypilnuj.
A jeśli przyjdzie Si-hoon?
Teraz zajmij się Jeong-in.
Jadłeś już lunch?
Nie mogłem cię znaleźć, zanim wyszedłem.
Co się dzieje?
Coś się stało?
Nie, nic.
TATA
APTEKA WOORI
Nie masz pewności?
Mówiłeś, że będziesz żałować.
Muszę myśleć też o Eun-u.
Musisz jeszcze dużo się nauczyć.
Ludzie nienawidzą,
jak ich rodzice mówią,
że poświęcili dla nich wszystko.
Myślisz, że Eun-u chciałby kiedyś usłyszeć,
że przez niego byłeś sam?
Nie o to mi chodziło.
To czemu robisz z Eun-u wymówkę? To niedojrzałe.
- Hye-jeong. - Nie nazywaj mnie tak.
Mylę się? Jesteś jak dziecko.
Mama mówiła, że nie powinienem nawet marzyć o kimś, kto nie jest jak ja.
Nie bądź śmieszny.
Czyli miotasz się przez coś, co powiedziała twoja matka?
Chciałeś iść na całość.
Zrób to. Możesz na mnie liczyć.
Bo inaczej będziesz żałował.
Jeśli to nie wypali, wtedy się poddasz.
Jest na to zbyt dobra.
Wkurzasz mnie. To mam nadzieję, że wam nie wyjdzie.
Pa.
Gi-seok!
- Cześć. - Co?
- To Gi-seok? - O rety.
- Kopę lat. - Jesteś.
- Co słychać? - Co w ciebie wstąpiło?
Byłem w okolicy i postanowiłem, że wpadnę.
- Jasne. - To miło.
Co u twojej dziewczyny? Nadal jesteście razem?
Jak ona się nazywała?
- Jeong-in? - Tak, Jeong-in.
- Trzeba było z nią przyjść. - Tak.
Następnym razem. Poproszę piwo.
Robi się.
Kiedy bierzecie ślub?
Obiecaliśmy, że zaśpiewamy na twoim ślubie.
Musisz nas uprzedzić.
Tak zrobię.
To pokaż, czy nie zardzewiałeś.
- Śmiało. - Daj spokój.
No pokaż!
- Rzuciłem gitarę. - Głupi jesteś.
To znów zacznij, człowieku!
Masz ją od tylu lat.
To dobra gitara.
Napijmy się.
- Stary. - Załamałeś mnie.
- Chciałem się tylko napić. - Dobra, zdrowie.
Fajnie cię widzieć.
Czemu tu siedzisz?
Już jesteś pijany?
Potrzebowałem powietrza.
Co się dzieje?
Ewidentnie przyjechałeś,
bo coś cię dręczy.
Nic się nie dzieje.
Żałujesz, że rzuciłeś muzykę?
Daruj sobie.
Jesteśmy dumni, że tak ci się powodzi.
Wracajmy, napijemy się jeszcze.
Czyli powiedziałaś panu Kwonowi, że nie chcesz ślubu.
To dlaczego do nas nie zadzwonił?
Mam zmyślać, żebyś była zadowolona?
Znowu pyskujesz. Dość tego.
Męczy mnie już ciągłe uspokajanie taty.
Z tobą też mam się cackać?
Przepraszam.
Mówisz to, gdy nie chcesz nic powiedzieć.
Wrócił twój ojciec, muszę kończyć.
Nie jesteś umówiony na kolację?
Zmieniliśmy plany.
Cóż...
Dzwoniła Jeong-in.
- Co powiedziała? - Że spotkanie poszło dobrze.
Bzdura.
Czemu? Pan Kwon coś mówił?
- Co? - Nawet na mnie nie spojrzał.
Co ona mu nagadała?
Czemu nagle traktuje mnie jak powietrze?
Jak mogła być taką egoistką?
Nie zdradziła za wiele,
ale powiedziała mu, że nie chce teraz brać ślubu.
To kiedy?
Po pięćdziesiątce?
To niech już o tym zapomni!
Mam to już gdzieś. Niech robi, co chce.
Będziesz tak zabijać czas?
Musisz ogarnąć pewne rzeczy.
Wiem, że powinnam.
A wiesz, co jest zabawne?
Boję się, że Ji-ho zignoruje mój telefon,
a Gi-seok odbierze.
Boisz się, że cię znienawidził?
Z tym sobie poradzę.
Z resztą jakoś to będzie,
ale martwi mnie jedno...
Byliśmy razem przez tyle lat,
a kończymy to tak...
- Źle mi z tym. - Jeszcze niczego nie skończyłaś.
Koniec będzie wtedy, gdy pokażecie swoje najgorsze oblicza.
- Czyli jeszcze sporo przede mną? - Pewnie.
Najpierw musisz się dogadać z Ji-ho.
Musiało go odrzucić to, co zrobiłaś.
Pewnie nie chce mnie już widzieć.
Przeproś go osobiście.
A jeśli więcej się nie spotkamy?
Kto to?
Ji-ho.
Twoja ostatnia szansa nadeszła.
Słucham.
Może pójdziemy do parku jak ostatnio?
To zły moment?
Co chciałeś powiedzieć?
Nie chcę rozmawiać.
To skąd to spotkanie?
Chciałem cię zobaczyć.
Co?
Bądź ze mną szczery. Nie drocz się.
Nie rozumiem.
Wiem, że jesteś zły.
Byłem,
ale bałem się, że zrobisz z tego wymówkę, żeby uciec.
Musisz tak żartować?
Myślisz, że jestem głupia?
Chyba faktycznie jesteś.
Mówię prawdę. Czemu jesteś zła?
Czyli to tyle?
Chciałeś mnie zobaczyć?
Powinienem związać się z inną.
Uwierzyłaś w to?
Cham z ciebie.
Zaraziłem się od ciebie.
Postanowiłem, że nie będę się zastanawiał,
czy zasługuję na to,
żeby z tobą być.
Bez względu na to, czy mnie zechcesz, czy nie.
Po prostu będę cię kochał.
Zdałem sobie sprawę,
że kocham...
Lee Jeong-in.
Będziesz tak płakać w milczeniu?
Wszystko sprawdziłem.
Spodziewaliśmy się tego...
- Panie Kwon. - ...będzie dobrze.
Telefon do pana.
- Kto dzwoni? - Nam Si-hoon.
To niech dzwoni.
Jeśli wprowadzimy tę wartość...
Ale wysłaliśmy im to e-mailem,
- no nie? - Tak.
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Dzień dobry.
Chcę rozwinąć klinikę, ale brakuje mi forsy.
Sprzedaj dom czy coś, żeby mi pomóc.
Oddam ci.
Będę miał więcej pacjentów,
- więc szybko odrobię. - Nie mam pieniędzy.
I czemu miałabym się w to mieszać?
Rozwodzimy się.
Posłuchaj mnie.
Nie rozwiodę się, nawet jeśli zaangażujesz rodzinę, więc nie utrudniaj sprawy.
Pożycz mi pieniądze.
Gdy Gi-seok zaakceptuje mój wniosek o kredyt,
wszystko ci oddam.
Co jest?
Chyba oszalałeś.
Co się stało?
Nie rób nic głupiego. Ostrzegam cię.
Jae-in.
Co się dzieje?
Seo-in jest chyba w ciąży.
Co? Powiedziała ci?
Prosiła, żebym kupiła test ciążowy.
Przeraziłam się i do ciebie zadzwoniłam.
Możesz się urwać z pracy?
Teraz?
- Jeong-in. - Już.
- Przepraszam. - Nie przepraszaj.
- Co z kierownikiem? - Nic nie wie.
Czuję, jakbym zmuszała was do współudziału w przestępstwie.
To nic wielkiego.
I tak zaraz kończymy.
Zostawiłam na biurku...
Yeong-ju się tym zajęła.
I zamówię jak najwięcej nowości.
Ty robiłaś dla mnie jeszcze więcej.
Przestań, bo mi głupio.
To niech ci będzie głupio, ale leć, nim kierownik cię zobaczy.
Postawię ci jutro lunch. Dzięki.
Idź już.
- Jeong-in, poprowadzisz? - Jasne.
- Usiądź z tyłu z Seo-in. - Dobra.
Nie jestem pewna.
Sprawdzę dla pewności.
Co? A ja się tak przeraziłam, że poleciałam do Jeong-in.
- Zerwała się z pracy. - Seo-in, jak się czujesz?
O wiele lepiej.
Wcześniej kręciło mi się w głowie, nie mogłam prowadzić.
Może to coś innego?
Najpierw zrobię test, żeby mieć pewność.
W razie czego pójdę do lekarza.
Nie idź sama. Weź ze sobą Jae-in.
Dobra.
Żałuję, że wróciłam z Francji.
Jestem dziś dla was ciężarem.
Ranisz moje uczucia.
Po prostu jestem wdzięczna.
Wydaje mi się, że Si-hoon chce wyłudzić od Gi-seoka kredyt.
Wszystko, co ten koleś robi, mnie wkurza.
Czemu mu nie powiedziałaś, że zerwali?
Zerwali?
Próbuję to zakończyć.
- To trochę potrwa. - Jae-in.
Upewnij się, że Gi-seok się w to nie wmiesza.
To ci tylko doda stresów.
Wiem, o czym mówisz.
Może zjemy coś razem?
Kupiłam test.
- Masz. - Dasz mi go później.
Jasne. Zabawmy się teraz.
Serio? Możemy się zabawić?
Pewnie.
Dziękuję.
Czemu nie jesz?
Gi-seok już się domyślił?
- Co mówił? - Wolałbym, żeby coś powiedział.
Nie odzywa się do mnie.
Co? Czyli nadal nie wie?
Ta kobieta... Jeong-in nic ci nie mówiła?
Nie.
To o co chodzi?
To przez Nam Si-hoona?
Kto to?
Dentysta.
Chyba jest szwagrem Jeong-in.
Jak to?
Prezenterka Lee Seo-in to jej siostra.
Nie wiedzieliście?
Czyli...
ta prezenterka to siostra Jae-in?
Tak.
Co jest?
Co z nią?
Słyszałem, że wyszła za dentystę.
Czyli to pewnie Nam Si-hoon.
Złożył wniosek o kredyt,
ale nie ma zdolności.
Nęka o niego Gi-seoka.
Gi-seok zignorował jego telefon.
Ale skoro jego wniosek został odrzucony,
to Gi-seok może mu to powiedzieć.
Czemu ignoruje jego telefony?
Nie dogadują się?
Co jest?
Nic, ale może Gi-seok się domyślił.
Czemu tak mówisz?
Unika jej szwagra,
bo pewnie się nie lubią.
Boże.
Jesteś taki mądry. Aż dziw, że co rok oblewasz.
Też nic nie rozumiem.
APTEKA WOORI
Gdzie mieszka Ji-ho?
Wyślij mi jego adres.
Tak.
Gi-seok tam jest? Co mówił?
Nie wszedł. Stoi przed budynkiem.
Mówiłaś mu, że tu jesteś?
Pewnie przyszedł do Ji-ho.
Wie, że tu mieszka?
- Nie wiem. - Co mam robić? Zejść do niego?
Ale co mam mu powiedzieć?
Yeong-ju, zaraz oddzwonię.
Cześć, Jeong-in.
- Gdzie jesteś? - Jadę do domu.
Chodzi o Gi-seoka?
Wiesz o nim?
Tak.
- Zaraz przyjadę, więc... - Nie przychodź.
Ji-ho.
Kiedyś musimy w końcu pogadać.
Nie martw się, poradzę sobie.
Nie powinieneś. Sama to wyjaśnię.
To mój problem.
Ale chcę cię o coś prosić.
O co?
Chcę być szczery i powiedzieć całą prawdę.
Mogę?
Tak.
No to będzie dobrze, nie martw się.
Jak mogę się nie martwić?
No to się martw.
Żartujesz w takiej chwili?
Po prostu mówię, że będzie dobrze.
Nie zamartwiaj się. Zadzwonię później.
Przepraszam.
Za to, że mnie lubisz?
Daj spokój.
Nie martw się.
Zadzwoń do mnie, dobra?
Dobra.
No to do później.
Musisz więcej jeść.
To mój największy posiłek od dawna.
Co się stało?
Gi-seok pojechał do Ji-ho.
Boże.
Ji-ho?
To w nim się zakochała.
Po co tam pojechał?
Przez ciebie?
Jasne, że przez nią.
A co, jeśli Gi-seok go pobije?
Są dorośli, nie zachowają się jak dzieci.
Nie wiadomo. Ludzie robią głupoty, gdy się wkurzą.
Nie powinnaś jechać?
Ji-ho prosił, żebym została.
No jasne.
Przy tobie nie będą mogli pogadać.
Powinnam była o tym pomyśleć.
Źle, że tak to zdradziłam.
Gi-seok i tak by się dowiedział.
Wiem, ale to zły moment.
Nie ma ich.
Co, jeśli poszli się bić na jakimś pustym placu?
Tu nie chodzi o wygraną.
Niszczysz kobiecie życie,
więc próbuję temu zapobiec.
Przestań podskakiwać, póki grzecznie cię ostrzegam.
Pobierzemy się z Jeong-in przed końcem roku.
Powiesz mu o nas?
A co z Ji-ho? Jemu też to powiesz?
Mówiłem. Nie dam ci dokonać złego wyboru.
Cholera!
Co to za człowiek?
Ktoś, kto ma dobre serce. Lubię go.
Mówiłeś, że nie była mężatką. Miałeś sobie odpuścić.
O czym myślisz?
Co z nami będzie?
Mam problem.
Kocham cię, Ji-ho.
Napisy: Małgorzata Fularczyk